![\"cover-6026-t9\"](\"https:\/\/premiumalu.com\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/cover-6026-t9.webp\")
<\/figure>\n\n\n\n6026 is een 6xxx Al\u2013Mg\u2013Si-legering die sterkte ontleent aan Mg\u2082Si dat neerslaat tijdens kunstmatig verouderen. Het kenmerkende aspect is de vrijsnijdende toevoeging: bismut bij 0,50\u20131,50% breekt de spaander, terwijl lood is begrensd op 0,40% in plaats van het mechanisme te zijn. Dat behoudt de corrosieweerstand en het anodiseergedrag van een gewone 6xxx terwijl de spaanderbeheersing van een vrijsnijdende kwaliteit wordt toegevoegd \u2014 de rol die 6262 en 6012 vervulden, met bismut dat de spaander breekt.<\/p>\n\n\n\n
De afweging zit in waar de legering staat, niet in wat hij kan. Bismut verhoogt de sterkte niet, dus 6026 is in de eerste plaats een bewerkingskwaliteit en in de tweede plaats een constructiekwaliteit; waar maximale sterkte de drijfveer is, doen 6082 of 7075 dat werk beter. Wat in de praktijk een 6026-onderdeel bepaalt, is de temper, omdat de spreiding over T6, T8, T9 en T6510\/T6511 loopt van 300 tot 330 MPa in rekgrens en van 8% tot 4% in rek \u2014 breed genoeg om te bepalen of het onderdeel \u00fcberhaupt kan worden gevormd.<\/p>\n\n\n\n
Chemische samenstelling (EN 573-3)<\/h2>\n\n\n\n![\"Hoe](\"https:\/\/premiumalu.com\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/How-the-T-Tempers-Are-Produced.webp\")
<\/figure>\n\n\n\nBismut is de bewuste toevoeging; tin en lood zitten op onzuiverheidsplafonds. Dat onderscheid is van belang bij het lezen van een walscertificaat, omdat een hoog tingehalte een signaal van besmetting is, niet een voordeel voor vrijsnijden.<\/p>\n\n\n\nElement<\/th> 6026 (EN 573-3, gew.%)<\/th> Wat het doet<\/th><\/tr><\/thead> Si<\/td> 0.60\u20131.40<\/td> Vormt Mg\u2082Si met Mg \u2014 de sterktebron<\/td><\/tr> Fe<\/td> 0,70 max<\/td> Onzuiverheid; be\u00efnvloedt oppervlakteafwerking en taaiheid<\/td><\/tr> Cu<\/td> 0.20-0.50<\/td> Verhoogt sterkte en hardt het precipitaat<\/td><\/tr> Mn<\/td> 0.20\u20131.00<\/td> Regelt korrelstructuur en rekristallisatie<\/td><\/tr> Mg<\/td> 0.60\u20131.20<\/td> Balanceert met Si tot Mg\u2082Si<\/td><\/tr> Cr<\/td> 0,30 max<\/td> Onzuiverheid in deze kwaliteit<\/td><\/tr> Zn<\/td> 0,30 max<\/td> Onzuiverheid<\/td><\/tr> Ti<\/td> maximaal 0,20<\/td> Korrelverfijner<\/td><\/tr> Bi<\/td> 0.50\u20131.50<\/td> Vrijsnijdende toevoeging \u2014 breekt de spaander<\/td><\/tr> Pb<\/td> 0,40 max<\/td> Restgehalte; het plafond dat de ELV- en RoHS-uitzonderingen toelaten<\/td><\/tr> Sn<\/td> 0,05 max<\/td> Onzuiverheidsplafond, geen toevoeging<\/td><\/tr> Anderen<\/td> Elk max. 0,05, totaal max. 0,15<\/td> -<\/td><\/tr> Al<\/td> Saldo<\/td> -<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nControleer drie regels op het certificaat voordat u een warmte accepteert: Bi binnen 0,50\u20131,50%, Sn op of onder 0,05% en Pb op of onder 0,40%. Een warmte met Bi onder 0,50% bewerkt lang en vezelig; een met Sn boven 0,05% duidt op schrootbesmetting rather dan een ontwerpwijziging.<\/p>\n\n\n\n
Hoe de T-tempers worden geproduceerd<\/h2>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\nElke warmteverharde 6xxx-temper begint op dezelfde manier: het blok wordt oplossingsgegloeid om de legeringselementen op te lossen, afgeschrikt om ze in oververzadigde oplossing vast te houden, en vervolgens verouderd zodat ze als fijne deeltjes neerslaan. Het achtervoegsel na T registreert wat er rond die kernsequentie gebeurt \u2014 en de volgorde van koudvervorming ten opzichte van veroudering is wat T8 van T9 scheidt.<\/p>\n\n\n\n
\n- T6<\/strong> \u2014 oplossingsgegloeid, vervolgens kunstmatig verouderd. Geen koudvervorming.<\/li>\n\n\n\n
- T8<\/strong> \u2014 oplossingsgegloeid, koudvervormd, vervolgens kunstmatig verouderd. Koudvervorming komt v\u00f3\u00f3r veroudering.<\/li>\n\n\n\n
- T9<\/strong> \u2014 oplossingsgegloeid, kunstmatig verouderd, vervolgens koudvervormd. Koudvervorming is de laatste bewerking.<\/li>\n\n\n\n
- T6510<\/strong> \u2014 T6 gevolgd door spanningsverlichting door strekken, blijvende vervorming 1\u20133% op ronde staven, staven, profielen en buizen (0,5\u20133% op getrokken buis), zonder verdere richting na het strekken.<\/li>\n\n\n\n
- T6511<\/strong> \u2014 hetzelfde als T6510, behalve dat lichte richting na het strekken is toegestaan om dimensionale toleranties te halen.<\/li>\n<\/ul>\n\n\n\n
T9 is de enige van de vijf die de staf na het verouderen koudvervormt. Veroudering heeft het precipitaat al gevormd; het koudtrekken voegt daar dislocatieversterking aan toe en legt de diameter in dezelfde doorgang vast. Een T9-staf arriveert met zijn afmetingen en zijn restspanning al vastgelegd, wat de reden is dat precisagedraaide onderdelen gewoonlijk in T9 worden gespecificeerd \u2014 de diameter die u bewerkt is de diameter die de staf aanhoudt.<\/p>\n\n\n\n
T8 keert die volgorde om. Koudvervorming gaat erin v\u00f3\u00f3r veroudering, dus de staf wordt op zijn getrokken maat verouderd in plaats van na veroudering getrokken. Een T8-staf bereikt 315 MPa rekgrens en 345 MPa treksterkte bij 4% rek \u2014 meer rekgrens dan T6, 15 MPa minder dan T9.<\/p>\n\n\n\n
6026-T9 in cijfers<\/h2>\n\n\n\n![\"Machining,](\"https:\/\/premiumalu.com\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/Machining-Anodizing-and-Welding.webp\")
<\/figure>\n\n\n\nDe onderstaande minimumwaarden zijn afkomstig uit EN 754-2 voor koudgetrokken staf en EN 755-2 voor ge\u00ebxtrudeerd product. T9 bestaat alleen als getrokken product; T6510 en T6511 bestaan alleen als ge\u00ebxtrudeerd product, en zij dragen dezelfde sterktelijn als T6 per maatband.<\/p>\n\n\n\nTemper<\/th> Vorm en norm<\/th> Maatbereik<\/th> Rm min (MPa)<\/th> Rp0,2 min (MPa)<\/th> A min (%)<\/th> HB (typ.)<\/th><\/tr><\/thead> T6<\/td> Getrokken staf, EN 754-2<\/td> D \u2264 80 mm<\/td> 370<\/td> 300<\/td> 8<\/td> 95<\/td><\/tr> T8<\/td> Getrokken staf, EN 754-2<\/td> D \u2264 80 mm<\/td> 345<\/td> 315<\/td> 4<\/td> 95<\/td><\/tr> T9<\/td> Getrokken staf, EN 754-2<\/td> D \u2264 80 mm<\/td> 360<\/td> 330<\/td> 4<\/td> 95<\/td><\/tr> T6 \/ T6510 \/ T6511<\/td> Ge\u00ebxtrudeerd, EN 755-2<\/td> D \u2264 140 mm<\/td> 370<\/td> 300<\/td> 8<\/td> 95<\/td><\/tr> T6 \/ T6510 \/ T6511<\/td> Ge\u00ebxtrudeerd, EN 755-2<\/td> 140 < D \u2264 200 mm<\/td> 340<\/td> 250<\/td> 8<\/td> 90<\/td><\/tr> T6 \/ T6510 \/ T6511<\/td> Ge\u00ebxtrudeerd, EN 755-2<\/td> 200 < D \u2264 250 mm<\/td> 300<\/td> 200<\/td> 8<\/td> 90<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\nKies op de rekgrenskolom, niet op de treksterktekolom. T9 houdt de hoogste vloeigrens op 330 MPa, 30 MPa boven T6, terwijl zijn treksterkteminimum van 360 MPa feitelijk 10 MPa onder<\/em> T6\u2019s 370 ligt \u2014 koudvervorming op een verouderde structuur koopt weerstand tegen blijvende vervorming en geeft treksterkte en rek op om dat te bereiken.<\/p>\n\n\n\nFysische eigenschappen zitten waar een 6xxx normaal zit; dit zijn typische waarden, geen minimumwaarden: dichtheid 2,72 g\/cm\u00b3, elasticiteitsmodulus ongeveer 69\u201370 GPa, thermische geleidbaarheid 172 W\/(m\u00b7K), elektrische geleidbaarheid rond 26 MS\/m (ongeveer 44% IACS), en een thermische uitzettingsco\u00ebffici\u00ebnt van 23,4 \u00d7 10\u207b\u2076\/K tussen 20 en 100 \u00b0C. Stolling verloopt ongeveer van 575\u2013650 \u00b0C.<\/p>\n\n\n\n
T9 vs T6 vs T8 vs T6510\/T6511<\/h2>\n\n\n\n![\"T9](\"https:\/\/premiumalu.com\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/T9-vs-T6-vs-T8-vs-T6510T6511.webp\")
<\/figure>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\nBismut is de bewuste toevoeging; tin en lood zitten op onzuiverheidsplafonds. Dat onderscheid is van belang bij het lezen van een walscertificaat, omdat een hoog tingehalte een signaal van besmetting is, niet een voordeel voor vrijsnijden.<\/p>\n\n\n\n Controleer drie regels op het certificaat voordat u een warmte accepteert: Bi binnen 0,50\u20131,50%, Sn op of onder 0,05% en Pb op of onder 0,40%. Een warmte met Bi onder 0,50% bewerkt lang en vezelig; een met Sn boven 0,05% duidt op schrootbesmetting rather dan een ontwerpwijziging.<\/p>\n\n\n\n Elke warmteverharde 6xxx-temper begint op dezelfde manier: het blok wordt oplossingsgegloeid om de legeringselementen op te lossen, afgeschrikt om ze in oververzadigde oplossing vast te houden, en vervolgens verouderd zodat ze als fijne deeltjes neerslaan. Het achtervoegsel na T registreert wat er rond die kernsequentie gebeurt \u2014 en de volgorde van koudvervorming ten opzichte van veroudering is wat T8 van T9 scheidt.<\/p>\n\n\n\n T9 is de enige van de vijf die de staf na het verouderen koudvervormt. Veroudering heeft het precipitaat al gevormd; het koudtrekken voegt daar dislocatieversterking aan toe en legt de diameter in dezelfde doorgang vast. Een T9-staf arriveert met zijn afmetingen en zijn restspanning al vastgelegd, wat de reden is dat precisagedraaide onderdelen gewoonlijk in T9 worden gespecificeerd \u2014 de diameter die u bewerkt is de diameter die de staf aanhoudt.<\/p>\n\n\n\n T8 keert die volgorde om. Koudvervorming gaat erin v\u00f3\u00f3r veroudering, dus de staf wordt op zijn getrokken maat verouderd in plaats van na veroudering getrokken. Een T8-staf bereikt 315 MPa rekgrens en 345 MPa treksterkte bij 4% rek \u2014 meer rekgrens dan T6, 15 MPa minder dan T9.<\/p>\n\n\n\n De onderstaande minimumwaarden zijn afkomstig uit EN 754-2 voor koudgetrokken staf en EN 755-2 voor ge\u00ebxtrudeerd product. T9 bestaat alleen als getrokken product; T6510 en T6511 bestaan alleen als ge\u00ebxtrudeerd product, en zij dragen dezelfde sterktelijn als T6 per maatband.<\/p>\n\n\n\n Kies op de rekgrenskolom, niet op de treksterktekolom. T9 houdt de hoogste vloeigrens op 330 MPa, 30 MPa boven T6, terwijl zijn treksterkteminimum van 360 MPa feitelijk 10 MPa onder<\/em> T6\u2019s 370 ligt \u2014 koudvervorming op een verouderde structuur koopt weerstand tegen blijvende vervorming en geeft treksterkte en rek op om dat te bereiken.<\/p>\n\n\n\n Fysische eigenschappen zitten waar een 6xxx normaal zit; dit zijn typische waarden, geen minimumwaarden: dichtheid 2,72 g\/cm\u00b3, elasticiteitsmodulus ongeveer 69\u201370 GPa, thermische geleidbaarheid 172 W\/(m\u00b7K), elektrische geleidbaarheid rond 26 MS\/m (ongeveer 44% IACS), en een thermische uitzettingsco\u00ebffici\u00ebnt van 23,4 \u00d7 10\u207b\u2076\/K tussen 20 en 100 \u00b0C. Stolling verloopt ongeveer van 575\u2013650 \u00b0C.<\/p>\n\n\n\nElement<\/th> 6026 (EN 573-3, gew.%)<\/th> Wat het doet<\/th><\/tr><\/thead> Si<\/td> 0.60\u20131.40<\/td> Vormt Mg\u2082Si met Mg \u2014 de sterktebron<\/td><\/tr> Fe<\/td> 0,70 max<\/td> Onzuiverheid; be\u00efnvloedt oppervlakteafwerking en taaiheid<\/td><\/tr> Cu<\/td> 0.20-0.50<\/td> Verhoogt sterkte en hardt het precipitaat<\/td><\/tr> Mn<\/td> 0.20\u20131.00<\/td> Regelt korrelstructuur en rekristallisatie<\/td><\/tr> Mg<\/td> 0.60\u20131.20<\/td> Balanceert met Si tot Mg\u2082Si<\/td><\/tr> Cr<\/td> 0,30 max<\/td> Onzuiverheid in deze kwaliteit<\/td><\/tr> Zn<\/td> 0,30 max<\/td> Onzuiverheid<\/td><\/tr> Ti<\/td> maximaal 0,20<\/td> Korrelverfijner<\/td><\/tr> Bi<\/td> 0.50\u20131.50<\/td> Vrijsnijdende toevoeging \u2014 breekt de spaander<\/td><\/tr> Pb<\/td> 0,40 max<\/td> Restgehalte; het plafond dat de ELV- en RoHS-uitzonderingen toelaten<\/td><\/tr> Sn<\/td> 0,05 max<\/td> Onzuiverheidsplafond, geen toevoeging<\/td><\/tr> Anderen<\/td> Elk max. 0,05, totaal max. 0,15<\/td> -<\/td><\/tr> Al<\/td> Saldo<\/td> -<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n Hoe de T-tempers worden geproduceerd<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\n\n
6026-T9 in cijfers<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\nTemper<\/th> Vorm en norm<\/th> Maatbereik<\/th> Rm min (MPa)<\/th> Rp0,2 min (MPa)<\/th> A min (%)<\/th> HB (typ.)<\/th><\/tr><\/thead> T6<\/td> Getrokken staf, EN 754-2<\/td> D \u2264 80 mm<\/td> 370<\/td> 300<\/td> 8<\/td> 95<\/td><\/tr> T8<\/td> Getrokken staf, EN 754-2<\/td> D \u2264 80 mm<\/td> 345<\/td> 315<\/td> 4<\/td> 95<\/td><\/tr> T9<\/td> Getrokken staf, EN 754-2<\/td> D \u2264 80 mm<\/td> 360<\/td> 330<\/td> 4<\/td> 95<\/td><\/tr> T6 \/ T6510 \/ T6511<\/td> Ge\u00ebxtrudeerd, EN 755-2<\/td> D \u2264 140 mm<\/td> 370<\/td> 300<\/td> 8<\/td> 95<\/td><\/tr> T6 \/ T6510 \/ T6511<\/td> Ge\u00ebxtrudeerd, EN 755-2<\/td> 140 < D \u2264 200 mm<\/td> 340<\/td> 250<\/td> 8<\/td> 90<\/td><\/tr> T6 \/ T6510 \/ T6511<\/td> Ge\u00ebxtrudeerd, EN 755-2<\/td> 200 < D \u2264 250 mm<\/td> 300<\/td> 200<\/td> 8<\/td> 90<\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n T9 vs T6 vs T8 vs T6510\/T6511<\/h2>\n\n\n\n
<\/figure>\n\n\n\n